Yeni Logomun Hikayesi

—

1–2 dakika

Logomu yeniledim.

Ama önce şunu sormak isterim: bir mimarın en sevdiği detay nedir?
Kapı.

Bir mekânın başladığı yer değildir kapı; mekânın size “buyrun” dediği yerdir. Eşik. Davet. Geçiş.

Yeni logoma bakın: bir çerçeve, bir kapı kanadı ve açılışın izini taşıyan bir nokta dizisi. Aslında bu, AutoCAD’de bir yayı çizerken ekranda gördüğünüz ön izlemedir — bir kararın daha alınmadan görünür hâle gelmiş hâli. Tasarım dediğimiz şey, biraz da o noktaların doğru yere konmasıdır.

Şimdi detaylar:

Çerçevenin içindeki boşluk bilinçli — orası, akademiye gelen herkesin kendine dolduracağı yer.

Noktaların aralığı eşit; çünkü bir eğitmen, öğrencisinin her adımına eşit özen göstermek zorundadır.

“emretimur” siyah, “akademi” mavi — kişi ile kurumun aynı boyda durması tesadüf değil. Biri diğerinin gölgesinde değil.

Yazı tipi Schibsted Grotesk. Modern bir grotesk; ne mühendis kadar steril, ne sanatçı kadar esnek. Akademinin tam ortasında durur: ciddi ama sıcak. Açık karakter formları sayesinde hem ekranda hem baskıda nefes alır.

Mavi tonu kobalt. Çünkü mimarın iki ezelî zemini de mavidir: gökyüzü ve teknik çizim kâğıdı (blueprint). Otorite ile gelenek aynı renkte buluşur. Royal’in soğukluğuna kaçmadan, akademik bir ağırbaşlılık.

Üç hizmet dalını virgülle değil dik çizgiyle ayırdım:

tasarım | eğitim | danışmanlık.

Çünkü hem planda hem hizmette duvarlar net olmalı.

Logoyu yeniledim, evet. Ama asıl yenilediğim şey “detay”a verdiğim sözdür.
15 yıllık pratiğimde öğrendiğim tek bir şey varsa o da şu:

Bir mimarı tanımak istiyorsanız, çizdiği kapıya bakın.


Emre Timur Akademi sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.


Bir yanıt yazın

← Geri

Merhaba Hocam

Emre Timur Akademi sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin